Kalk artık,
Kendine verilen isimle değil
Kendi seçtiğin kimlikle konuş.
Korkuya eğilen alnını ,kaldır
özgürlüğe ,
Suskunluğa zincirlenen dilini
çevir halikate.
Biatı sök at, zihninden,gönlünden,
İtaati geçir aklın süzgecinden
Sadakati kişilere değil
İlkelere ver.
Unutma ;
Kul olanın hakkı olmaz,
Yurttaş olanın sesi olur.
Sen sustukça
Tahtlar büyür,
Sen konuştukça
Meydan doğar.
Şimdi ,bir adım at:
Ne tek adama boyun eğ,
Ne çıkar çetelerine diz çök.
Başını kaldır ve haykır:
Ben kul değilim ,yurttaşım.
Ey aklını kiraya vermeyen insan,
Kalk ve adını yeniden söyle:
Yurttaş!
Korkunun öğrettiği biati ,itaati bırak,
Emirle çizilen sınırı sil,
Sadakatini hakikate yaz.
Unutma,bir kişi büyüdükçe küçülüyorsa halk,
Orada devlet değil gölge vardır.
Gün gelir;
Suskunların sesi birleşir,
Saraylardan yüksek çıkar
meydanların nefesi.
O gün ne kul kalır
Ne efendi ,
Sadece eşit, özgür,
Başını dik tutan insanlar.
Çünkü
En büyük iktidar
Boyun eğmeyen vicdandır.
Kemal Tekir
Halkın Hak kın sesi
Kayıt Tarihi : 15.2.2026 19:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!