Yırtılır gece karanlık kuşağından
Atar içinde ne varsa
Değdirir kızıl dudaklarını dağlara
Uykuda vurulan gider
Kimin kursağında yaşamak varsa
Çıkarır sofrasına
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Sıcak bir çay yeter
Şekersiz ve acı'.Şiir duyumsatıyor her satırını.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta