Yilmadik, usanmadik…
Ben o kapinin arkasinda ki mecnunun leylasıyım
Birinci yakiniyim.
Düslerim var, bes seneye sigdiramadigim.
Yanginlarim var, güz yagmurlarinin söndüremedigi,
Yeminim var!
Yeminim var doktor!
Bir nefes, bir nabiz,
Umut ver!
Umut ver doktor!
Görmüyor de gözü olayim.
Duymuyor de kulagi olayim.
Yürümüyor de ayagi olayim.
Bitkisel hayatta de,
Sokta de,
Hafizasini kaybetti de,
Kan de,
Canini ver de,
Ama öldü deme!
Nereye gidiyorsun?
Yüzüme bak!
Yüzüme bak doktor!
Gördüm;
Gözlerinde yas var dudaklarinda titriyor.
Anladim!
Anladim doktor!
Aç kapiyi süleymanım beni bekliyor
Kayıt Tarihi : 21.2.2008 23:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!