Susuyorum, susuyorum çünkü biliyorum benim dilim sivridir, kırarım, incitirim.
Ben derdim ki babam beni tanır, bilir, bana güvenir, hata yapmayacağımı bilir.
Demek ki o güveni verememişim ama ben kabul eder hatamı otururdum ama kırıldım.
Ben kim olduğumun farkındayım, nerden geldiğimin, neler yapabileceğimin.
Bunca zaman ablalarım ve abilerimle kıyasladın haklısın ama bu fazlaydı.
Ben bu zamana kadar sizin yüzünüzü düşürecek bişe yapmadım, yapmam da sizi geçtim,
kendi onuruma, gururuma böyle bir hatayı yedirmem.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta