Çıkardım resmini koydum önüme,
Kızım diye diye öptüm, ağladım.
Kimsesizim, gelen yok ki yanıma,
Bende resimlere baktım, ağladım!
Hasret iki oldu, çekemem artık,
Ne paraya pula bakamam artık,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta