Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sevgili Ali. Yüreğine , diline,kalemine sağlık. Çok duygulandım ve şimdi Kış ortasında açan Nilüfer'in yapraklarından kan damlıyor......
çok etkilendim gözyaslarıma engel olamıyorum harika anlatmıssınız duygularınızı ama inanınki en az sizin onu sevdiğiniz kadar oda sizi seviyor ve özlüyordur dili söylemesede yüreği bunlarla doludur helede kızlar babaya ne düskün olurlar özlemlerinizin son bulması dileğiyle ...
Et tırnaktan ayrılmaz...
O kızsa da sizi seviyor.. yemeyin böyle kendinizi...
Neden son???
Bu siir yedi bitirdi beni. Ah bu cocuklar bir anlayabilseler, bana veya annenin onlarin anneisni yada babasini sevmek zorunda olmadiklarini, sevmedikleri zaman birlikte yasamya mahkum olmayacaklarini. Tipki, cocuklarin büyüyünce kendi sectikleri ve sevecekleri insanla birlikte olma hakkina sahip olduklari gibi, yada anne veya babanin istedigi kisiyi sevmek/birlikte yasamak zorunda olmadiklari gibi. Dediginiz gibi büyüyünce görecek...
istedeğini söylesin 'seni sevmiyorum' demesi yalan,
çok hüzünlendirdiniz, sevgiyle kalın
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta