Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
şiirin hikayesi çok acı, dizelerine kan akmış bir şiir Rabbim hayırlı ölümler nasip eylesin,eğer yanlış anlamadıysam kasti bir suç değil,söyleyecek söz bulamıyorum kitlenmiş durumdayım Rabbim sabrını versin...
Ne bülbülü ağlat,ne gülü soldur.
Hayata alnın ak,namerde pek dur.
Bu mektubum kızım,ömürlük destur.
Dün yalan dünyadan,göçerken yazdım...
çok duygulandım kutlarım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta