Sen hayata açınca gözlerini
Ben yaşamayı,
Sen emeklerken, dik yürümeyi
Sen ağladıkça ben güçlenmeyi
Öğrendim.
Yaptığın her şeyin aynada bir yansıması oldu bende
Vakur, merhametten örülü dünya oldun bana.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta