Sen gidersen toprak kokun odandan gider.
Göz bebeklerim siluetini ararken bir bir yuvarlanır.
Sen gidersen ruhum daralır, konuşmalarım yarım kalır.
Eşyaların her bir yeri tek tek değişir.
"Dağınıklaşır " mis kokan zambak kokulu duvarlar.
Sen gidersen perdeler kararır. Yeşilden, turuncudan, mordan, siyaha dönüşür. Tüllerin beyazlığı birden bire değişir.
Sen gidersen kız kardeşin senin kokunla bütünleşir.
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




evlatlar herşeyimiz. kaşları eğilse bizim içimizde fırtınalar kopar. dilekler dualar hep onlar için.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta