Sen gidersen toprak kokun odandan gider.
Göz bebeklerim siluetini ararken bir bir yuvarlanır.
Sen gidersen ruhum daralır, konuşmalarım yarım kalır.
Eşyaların her bir yeri tek tek değişir.
"Dağınıklaşır " mis kokan zambak kokulu duvarlar.
Sen gidersen perdeler kararır. Yeşilden, turuncudan, mordan, siyaha dönüşür. Tüllerin beyazlığı birden bire değişir.
Sen gidersen kız kardeşin senin kokunla bütünleşir.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




evlatlar herşeyimiz. kaşları eğilse bizim içimizde fırtınalar kopar. dilekler dualar hep onlar için.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta