Kızım Zeynebim Şiiri - İlyas Söylemez

Evimin neşesi çiçeği oldun.
Gözlerimin nuru kızım Zeynebim.
Biçare canımın yongası oldun.
Gözlerimin nuru kızım Zeynebim.

Değmesin eline yabancı bir el.
Savrulsun saçların incitmeden yel.
Gözlerin gülsün hep akıtmasın sel.
Gözlerimin nuru kızım Zeynebim.

Tutunca elimi oldum bahtiyar.
Görmedi sen gibi güzel bu diyar.
Ağarmış saçlarım oldum ihtiyar.
Gözlerimin nuru kızım Zeynebim.

Her şeyim servetim fedadır sana.
Ne güzel duygular yaşattın bana.
Bir ukte koymasın sevgiden yana.
Gözlerimin nuru kızım Zeynebim.

Ne güzel yaratmış seni yaradan.
Bellidir güzellik gelmiş soyundan.
Desinler bir Zeynep geçti buradan.
Gözlerimin nuru kızım Zeynebim.

Yay gibi kaşların kipriğin oktur.
Dünyada bir eşin benzerin yoktur.
Kalbindeki yerin her şeyden çoktur.
Gözlerimin nuru kızım Zeynebim.

Bahçemde narin çiçeğim benim.
Cennetin kapısı meleğim benim.
Malım mülküm sensin servetim benim.
Gözlerimin nuru kızım Zeynebim