Bir akşamüstü sustu evin dili,
Pencerede sararan ışıkta adın kaldı.
Bir sandalye eksik, bir fincan boş,
Ve ben hâlâ, yokluğunun sesini dinliyorum.
Sen gülünce bahar olurdu odalarda,
Şimdi her sabah biraz kışa benziyor.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta