Pazar meydanında annesini kaybetmiş
hem çocuk hem anne gibiyiz
bizler içleri ağlayan yanan ve hiç susmayan
kara yağız beyaz dağların tandır çocukları
güneş yeni çekilmiş kahve gibi
kavurur da kavurur bu toprakları
yağmur değer kızıl tenimize toprak kokarız
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta