Kızıllık
Bir akşam üstü
Gökyüzü kızıla bürünmüş,
Güneş batıyorken.
Ve ılık ılık esmekteyken rüzgar,
Batıdan doğuya.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




tebrikler. yürek sesiniz dizelere ne güzel yansımış. anlatımı, anlamı ve özgün tarzıyla fevkalede. usta kaleminiz daim olsun. sevgi ve saygılarımla
cok cok güzel bir siirdi.yüreginize saglik.tebrikler
yüreğnize sağlık
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta