KIZILIRMAK
(Ömer TURAL)
Bir türkü gibi doğdun Anadolu’dan,
Dağların bağrından aktın Kızılırmak.
Yorgun köyler geçti ince sesinden,
Hasreti toprağa ektin Kızılırmak.
Kıyında sevdalar büyüdü sessiz,
Bazen öksüz kaldın, bazen kimsesiz.
Bir yanın boz toprak, bir yanın deniz,
Bin yıllık destanı yaktın Kızılırmak.
Turnalar gölgende kanat çırptılar,
Yiğitler uğruna türkü yaktılar.
Analar ardından ağıt yaktılar,
Acıyı yürekte sakladın ırmak.
Baharda coşarsın deli çağlayan,
Kış gelir susarsın içine ağlayan.
Her damlan bir başka hikâye söyleyen,
Dertleri koynunda gizledin ırmak.
Ey kadim Anadolu’nun sesi sen,
Bozkırın alnında akan nefessin.
Bir ömür dinlesem yine bitmezsin,
Türkü olup dile düştün Kızılırmak.
Kayıt Tarihi : 11.05.2026 09:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!