Sıcak ekmeğin buğusuyla iletiyorum
Sana mesajlarımı.
Örtüyü sarıp üzerine ekmeğin
Yavaş yavaş çekiyorum
Sindire sindire okusunlar diye
Başımı yakan gözlerin içimi.
Ellerinden beyaz olmasın;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Kocaman kucaklamak insanları ve insan kardeşlerin gözbebeklerini'.Harika bir anlatım.Tebrikler.'
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta