Beni hiç heyecanlandırmayan bir havası var Ankara'nın
Hele şu Kızılay...
Fabrikasından aynı morukları çıkarıyor her gün
Hepsi üstüne eğilmiş
Eski ceketleriyle biranın ve ganyanın
Akşamı eden işler bırakıp gelinmiş tabanvaylan
Bir kırışık daha eklemek için
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta