yine ufukları kapladı o müthiş kızıllık
umursamaz geride bıraktıklarını güneş
durduramaz onu dağların kopardığı çığlık
gider, ruhlara çöker kızıldan sonra karanlık
bir yaprak daha eksildi duvardaki takvimden
yaşanmış sayılacak bir gün gidiyor vaktimden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta