Kızıl şafaklarda parlayan O kızıl saçlar.
Masmavi denizin üzerinde ayın şavkı var.
Sonsuzluğun gümüş tepside sunduğu sayısız ilaçlar.
Gönül derdimin ilacı o kızıl saçlarda saklılar.
Ateş düştüğü yeri yakar.Yaktığı yer neye yarar.
Belki çıkmazlarda bir yol bir patika var.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta