Kırmızı toprağın üzerindeki kara çocuk
Acılı, azmış, kuduruk bir hayvan gibi
Yürümüyor, koşuyor; konuşmuyor, ağlıyor
Sınırların tam dibinde ve sanırım vurulacak
Öğle vakti: İlk gölge üzerine düştüğünde
Kanında madde vardı, halde değildi
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta