Eşsiz guruplarda yalnızlık mı kaderim, yâ Rab!
Açılsın ardına kadar; âlicenab ol, bâb!
Doğsun lacivert geceme, gündüz eylesin gecemi âfitâb.
Şemine pervâne olmuşum, düştüm bîtâb.
Kızıl guruplardan şeb-i laciverde kanat çırparken yalnızlığım,
aynı manzaraya bakarak kaç hayâl kurdurdu yazdıklarım.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta