Eşsiz guruplarda yalnızlık mı kaderim, yâ Rab!
Açılsın ardına kadar; âlicenab ol, bâb!
Doğsun lacivert geceme, gündüz eylesin gecemi âfitâb.
Şemine pervâne olmuşum, düştüm bîtâb.
Kızıl guruplardan şeb-i laciverde kanat çırparken yalnızlığım,
aynı manzaraya bakarak kaç hayâl kurdurdu yazdıklarım.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta