Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Dudaklarımda bir sitem bin kelam,dilimde kınsız bir öfke
Kanamış ne kadar sevgi varsa içimde bundandır bu öfke
Hüzün kokar artık kordon boyları kim ahını almış denizin
Susuyorum artık mecalim yok kalbimde kopan bu son öfke.....
işte bu şiirle doruklarsın kendini aşmaya başlamışsın ...bu zor ve uzun bir şiir uyaklı heceli bir kelam çok zor .... ve sen sor olanı çok iyi yapmışsın ...tebrikler
yüreği büyük olanın sancısı sa büyük olur muş ...
şiir üstatları beni mazur göreceklerdir çünkü ben yazmaya çalışan biriyim şair falan değilim (ama henüz) siz değerli dostlarımın yorum eleştiri ve önerileri doğrultusunda daha iyiye gitmeye çabalayın bir şair adayıyım ... tüm yorumlar için teşekkürler ...Ersan Demir
Kıskandım...
Bu uzunlukta dizelerle, biraz kalıp ve uyak da gözeterek yazmaya bu kadar rahatça cesaret etmek ve bunu hakkıyla başarmak...
işte bunu kıskandım.
Kutluyorum ve alıp gideceğim.
Listemde+
Fırtınadan önceki seslik olmasın,Üstadım,duygu yüklü şiirinizi,usta kaleminizi tebrik ederim,saygın yüreğiniz dert görmesin,selamlar.
Fırtınadan önceki seslik olmasın,Üstadım,duygu yüklü şiirinizi,usta kaleminizi tebrik ederim,saygın yüreğiniz dert görmesin,selamlar.
Dudaklarımda bir sitem bin kelam,dilimde kınsız bir öfke
Kanamış ne kadar sevgi varsa içimde bundandır bu öfke
bu genç şairimiz
meramını kanayarak ve içtenlikle
anlatmayı ustalıkla beceriyor...
Çok güzel..Tebrikler..
tebrik ederim
sevgi yüreginden
şiir kaleminden
eksik olmasım
Sevgili Demir;
Okuduğum her şiirinizden ayrı haz alıyorum. Dizelerin boyu uzadıkça şiirdeki tılsım boulma eğilimi gösterir. Siz ustaca kullanmışsınız ama bu tarzı daha sonraları denemenizde fayda görüyorum. Kısa kısa dizeler denerseniz başarınızın daha artacağından eminim.
Şiir; bütünsel olarak güzel. Duygu mükemmel, akıcı ve etkili. Antolojime alıyorum izninizle. Tabi tam puanımla taçlandırarak.
Nice güzel şiirler bekliyorum sizden.
Sevgiyle ve esen kalınız.
Nafi ÇELİK
kızgın ve kıgın hem zıt hem bağlantılı iki kavramı bu kadar iyi kulanabilen çok az şair vardır hayran kaldım
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta