Arkana bakmadan kapıdan her çıkışıda, kapının’’tak’’diye kapanması yüzüme atılan şamar gibiydi.
Peki…ya o anda kalbime inen duygu..İşte o anda sadece nefretimi ikiye katlayan derin bir acı…
Ya sonrası..sonrasıda gözümde beliren ezik iki damla gözyaşı,ve ‘neden buradayım’’sorusu, ‘’neden devam ediyorum’’sorusu.
Ama ‘’devam etmeliyim’’cevabı beni yumuşatıyor.Nedenlerini bir bir kendime cevaplıyorum.
Sonrasıda nefreti bir kez daha tadan acı bir yutkunma.Kendimden iğrenme,kendime kızma.Bu kızgınlık kaderimi belirler mi? bilemem ama yanlış şeyler yapmama engel olmasını isterim.
Kendime not:Beni affet ne olur,yapamadım işte..Yine kendime yalan söyledim…
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta