Merhaba siyah kalemim, merhaba beyaz sayfam, ayrı kaldık bir kaç gündür...
Bende sizi özledim...
'Merhaba Aşkım' Bu ne hoş sürpriz böyle, çat kapı...
Ahhh kalemim ahh, yine yaptın yapacağını, yine hasret duyduğum sözcükleri hasretimin sahibini de katarak yazdırdın bana, ben farkında olmadan...
Seninde siyah kalemden aşağı kalır yanın yok beyaz sayfam, sen olmasan o yazabilir mi?
Suçu ona atma ki zaten ortada suç da yok, içinde onun geçtiği her şey'e eyvallah, geçmeyenleri yırtın atın size zahmet, o istemiş dünya durmuş, laf söyleyene hançer ol kalemim, korkut gözünü ve belki de acıt canlarını...
Neden ikinizde sustunuz? Ben susuyorum diye mi? Bilmiyorum sayfam, neden böyle oldu bilmiyorum...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta