Babası rahmetli şöyle demiş bir zaman
“Seveceksen oğlunu sev evladım
Kız evladı nasıl olsa sevdirir kendini”
Gün geldi öyle güzel bir kızı oldu ki
Gözleri ışıl ışıl, her anı umut dolu
Babası, gözü gibi sakınıyordu onu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
