yüreğimin terkedilmiş bir mahallesinde,
yıkılmış direklerin üzerine oturan...
bir kız çocuğu!
elinde bez bebekli bir kız çocuğu ağlıyor...
o ağladıkça içi burkuluyor rüzgarın!
uzaktan,
bir ağacın arkasından
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta