Etin kendi sancısı yetiyor kemiğine
Çıplak bir üşüme hali...
Şiir denmez içinin döküntüsüne
Kalın yağmurluklar giydiriyorsun vicdanına
Pencereler dışarıyı, aynalar içini kusuyor
Çıra yanmadan kül dökmekti niyetin
Bulutlar suyunu sıkmadan geçti
Aşkı ezbere okuyan bir çocuktun
Heceleyerek yuttun kelimeleri!
Kayıt Tarihi : 15.04.2026 01:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!