Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tebrikler, Ayşe Hanım. İstanbul için ne yazılsa azdır. Dünyanın incisi, tarih kokulu, sevgi ocağı, bahtsız kucağı. Yüreğinize sağlık. Sevgilerimle.
Suna Doğanay
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta