Kıymetlim Şiiri - Mehmet Fatih Karkın

Bu şehirde ikimize sır bir şeyler kaldı
Savruldu eteklerimizden ansızın
Sende kin, nefret, sevdan beni yaktı
Yarına suskun, pişman, mahcubum
Ve bekler dururum
Sineye sinler kazınır
Toprağıma, dikilir can bulurum
Her sürgününüm haykırır seni
Hayal meyal seni yaşarım
Adım anmasan da kıymetlim
Gem, vurulu yüküm, gamım
Girdabında toz duman aranırım
Serveti ayakyolu olmuş bedenli, nazlısı,
İşve edip, gelip geçeni, yok…
Hiçbir kadın yokluğun kadar
Sıcak değil
Düşün kadar oyalamaz beni
Ne ilahlaşıp titretir, hevesim olur
Ne zaman sayıştırır, korkumdur
Kıymetlim kalp inin yerimdir benim.