Kıymetin Kıyameti Şiiri - Oğuzhan Şahin 3

İçimde bir çerağ, kıyamet koparır
Kıyameti kendinden menkul, söyletir

Kıyama durur mahşerinde melekler
Her gece yıldızlara koşar fişekler

Meşalesi bir çift gözle bitmez yoldur
Söndürsem kıyametim yanımda durur

Ateş bilmez elbet nasıl yaktığını
Ama su bilir nasıl söndürdüğünü

Bir damla su, bir kıvılcım kava muhtaç
Bekler dururum içerim yanan topaç

Veyl olsun yazıcıya kıyamet kopmuş
Tatlı günah mahşerine odun olmuş

Yüz çevirmiş güneşi göğün üstünden
Kör olmuş kıyametinde bu zulmetten

Mahkeme kurulmuş dosyası kabarık
Hüküm verilmeden talihi bulanık

Suçu yazmak okkalı mürekkebinden
Mürekkebinin her damlası kendinden

Verdiği kıymet şimdi kıyametidir
Tek himmeti kendine hıyanetidir

Mürekkebi damla damla hesap sorar
Her soru yazıcıyı bin satır boğar

İbret olsun yazıcının akıbeti
Cevahir olmayana verme kıymeti