Kafamın her cestesi panayır ve
ilinti hissediliyor en derinden.
Ölgün kuzgunların,
konmak için aradığı ark kolu.
Devinim yapacaktı dizimin fermanı.
Kömür karasının,
kahverengiye hayranlığı,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Kömür karasının,
kahverengiye hayranlığı,
bırakmadı dermanımı. Kutlarım yoğun bir şiir .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta