Ben bu aklımı karanlık köşelerde demlemedim
Alkol, uyuşturucu alıp bilincimi de yitirmedim
Karanlık bir çağda doğup, aydınlığa susadım
Baskılar, zorbalıklar altında, umutla yoldaydım
Dayatmalara özgürlük diyenlerle konuştum
Sen benim sarhoşluğumsun
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış
Devamını Oku
ne ayıldım
ne ayılabilirim
ne ayılmak isterim
başım ağır
dizlerim parçalanmış




Hocam tam bir felsefe dersi gibi olmuş. Tebrikler
İnsan ., olabildiği kadar kendisidir.., kendisinindir...
Kendisi olamadığı zamanlar da vardır ve bu zamanlar da., üstündeki elbise kendi beğenisinin dışında yaşamın koşullarının şekli ve rengindedir...
Kaleminize sağlık sayın Mehmet Çoban...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta