Gün, ağır bir taş gibi omzuma çöker,
Renkler solmuş, sesler uzak.
Bir gülüş maskesi takarım herkese,
İçimde sessiz bir fırtına, kırık bir şarkı.
Adımlarım yola değil, boşluğa sürüklenir,
Zaman, yavaşça siler yüzümü aynalardan.
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta