ırmaklar vardı sonsuza akan
gökyüzü vardı olabildiğince özgür
sevdalar vardı dingin
oysa şimdilerde
ırmakları yuvalarından ettiler
gökyüzünde ki mavileri soldurdular
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta