Zaman kızıla boyadı beyaz kefenimi
Güvercinler atom taşıyor bağrında
Bomba alevlerinde yandı sulhun seneti
Dağların eteklerinde kan ırmakları
Hâkim tepelerde karanlıklar
Bir çığ gibi düşüyor feryatların üstüne
Boğuluyor havasızlıktan her şey
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harika bir şiirdi... Olayları usta mısralarınla bize ulaştırdığı için teşekkürler.. Tebriklerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta