Sesini duyduğum zaman binlerce güvercin kanat çırpar içimde,
Kâinatın en güzel kokuları gelir,nefesin değince nefesime,
Ve sen öylesine bir mucizesin ki,kulağımda ilk işittiğim, ilk kez gördüğüm ve ilklerin hepsi her keşfettigimde,
Sen kalbimde başlattığım bir devrim,kıyametler kopar, dünyam alabora seni her ozledigimde..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta