İnsanların korkularıyla yüzleşmeleri kadar zor bir şey varsa, oda korkularından kaçmasıdır..
Muallakta sıkışıp kalmakta çok kötü elbette.
Korkularından kaçmaya çalışırken bir anda onlarla karşı karşıya kalabilir.
Benim korkum senin gitmendi, gittin. Yalnızlığımın yeniden dirilmesiydi, sarmaş dolaş uyuyoruz.
Yüz göz ettin beni yeniden yalnızlıkla..
Ben hala kabul etmiyorum, ortada düzeltilmesi gereken şeyler var ve bunların düzelebileceğine inanıyorum.
Avuçlarımın kanaması kadar gerçek, gözyaşlarımın akmayışı kadar sıkıntılı bir durum.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta