Kıyamet Şiiri - Erdal Karalar

Git, Allah belanı versin demeyeceğim sana,
İçin hiç yanmasın ama,
Yüzünde gülmesin bir daha.
Sen beni yaktın, ben seni yaktım,
İki yakan bir araya gelmesin bir daha.

Ne yapsam olmadı, edemedim seni memnun,
Bana gülmek yerine geçmişine ağladın.
Yaşanmış anılara iftira attın,
Sen beni bedeninle değil,
Gözyaşlarınla aldattın.

Dik duruşunda değil,
Bakışlarında kalmalıydı asalet.
İçinde bir nebze olmalıydı feraset,

Ayrıldık işte
İkimize birden koptu kıyamet.