Kıyamet, ah kıyamet içimi ürpertiyor,
Lafzı bile beynimi zonklatmaya yetiyor.
Dağların pamuk gibi uçuştuğu o sahne,
Her şeyin birbiriyle tokuştuğu o sahne.
O sahne ki ne korkunç; gözlerin fırladığı,
Vahye meydan okuyan aklın sıfırladığı.
Ona ihtilaf eden akıl akıl mıdır ki?
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta