Döngü kendine dönüyor yine usanmadan.
Kadın, o gün kendine gelmeyi unutuyordu.
Bak güneş dünyanın çarpık bacaklarına sarı etekler dikmeye Başlıyor doğudan
Yoruldukça eksiliyor
Ve batı çıplak kalıyor durmadan.
Dert içinde dert peyda oluyor bu saatlerde kadına
Onları çayına atıp nasıl da yudumluyor, ah.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta