Saçların kıvır kıvır dolandığında parmaklarıma, sen çoktan dolanmıştın yoluma...
İçime dolanmıştın;
Ve, boynuma! ..
Yolum kıvrım kıvrımdı artık sana doğru...
Ve bedenime, sarmaşık güller dolanıyordu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
