Ay ışıklarında papatya oluyor gönlüm,
Karanlıkta bir hiç idi gönlüm,,
Ya bir kandile sığındım karanlıklarda
Yada taşa bağladım sırtımı,
Bir kıvılmcım için.
Geceler Kabarıyor çığ gibi çiçeklerin üzerinden,
Ay ışığına yanaşan yıldızlara baka kalırken,
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta