ölüm 49: Donun Altında Büyüyen Ağaç – Ağaçsız Yaylada Filizlenen Kızlık
Yaylada ağaç yoktu. Ama o yaz, bir kız çocuğu gölgeye ihtiyaç duymadan büyüdü.
Elif’ti adı. İlk reglini olmuş, donun önünde durmuş, ve içinden geçenleri deftere yazmıştı. Ama o gün, sadece bedeni değil—kökleri de filizlenmişti.
Köyün ortasında, müzenin hemen yanına bir taş yığınının içinden incecik bir fidan çıkmıştı. Kimse dikmemişti. Kimse sulamamıştı. Ama oradaydı. Ve Elif onu görünce, gülümsedi.
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta