Bölüm 67: Yatakta Susmayan Kadın – Gecenin İçinden Gelen Ses
Gece sessiz. Ama kadın susmaz. Yastık başında gözleri açık. Çünkü onun uykusu, bir halkın uyanıklığıdır.
Kocası döner, horlar, ama kadın dönmez. Çünkü onun sırtı değil—hafızası ağırdır.
İçinden geçenleri kimse bilmez. Ama o bilir: her suskunluk, bir sonraki sabahın cümlesidir.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta