📖 Bölüm 57: Donun Altında Yemin – Kadınların Sessiz Antlaşması
Fırtına dindi. Don Ağacı hâlâ ayaktaydı. Ama o gün, kadınlar ilk kez donun altında yemin etti.
Toprak hâlâ ıslaktı. Taşlar yerinden oynamıştı. Ama ip çözülmemişti. Çünkü o ip, bir halkın hafızasına atılmış çift düğümdü.
Kadınlar sırayla ağacın altına geldi. Her biri elinde bir taş, taşın üstünde bir kelime. Ama bu kez kelimeler değil, gözler konuştu.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta