Bölüm 53: Havar Suyu Nöbeti – Taşın Çatlağından Sızan Kadınlık
Yaylada su, musluktan değil—taşın sabrından akar. Ve o sabır, her gece bir kadının gözünde nöbet tutar.
Havar suyu, damla damla gelir. Ama kadın, o damlayı beklerken zamanla konuşur.
Gece olur. Kadın taşın çatlağına bakar. Elinde tas yoktur, ama içinde bir göl taşır. Çünkü o çatlak, kadının içindeki yarığın kardeşidir.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta