üm 48: Donun Gölgesinde Büyüyen Kız – İlk Regl, İlk Direniş
Müzenin cam vitrininde, Fadime’nin donu hâlâ asılıydı. Ama o gün, bir kız çocuğu ilk kez kendini o donun içinde hayal etti.
Adı Elif’ti. On iki yaşındaydı. Ve o sabah, çamaşır ipine astığı ilk kanlı iç çamaşırını gizlemedi. Çünkü annesi ona şöyle demişti:
“Kızım, bu utanılacak değil— kutlanacak bir geçiştir. Sen artık sadece çocuk değil, bu köyün yeni hafızasısın.”
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta