üm 48: Donun Gölgesinde Büyüyen Kız – İlk Regl, İlk Direniş
Müzenin cam vitrininde, Fadime’nin donu hâlâ asılıydı. Ama o gün, bir kız çocuğu ilk kez kendini o donun içinde hayal etti.
Adı Elif’ti. On iki yaşındaydı. Ve o sabah, çamaşır ipine astığı ilk kanlı iç çamaşırını gizlemedi. Çünkü annesi ona şöyle demişti:
“Kızım, bu utanılacak değil— kutlanacak bir geçiştir. Sen artık sadece çocuk değil, bu köyün yeni hafızasısın.”
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta