ölüm 12: Çolak Hasan – Tek Harf Eksik Değil, Fazla Kişilikli Bir Destan
Çolak Hasan, babasının gölgesini hiç görmemişti. Babasından geriye kalan tek cümlelik bir mektuptu:
“Askerlik vazifem bitti, hac farizemi yerine getirip geleceğim.” Ama o mektup geldi, kendisi asla dönmedi. Yemen sustu, köyün en sessiz günü başladı o sabah.
Yetim büyüdü Hasan. Medrese eğitimiyle yoğrulmuş, ama Cumhuriyet okumasıyla kabına sığmamıştı. Birinci kademe eğitimden sonra kendi çabasıyla Latin harflerini söktü. Öğrenmek onun için lüks değil, mecburiyetin dua halidir. Her harfi, bir çocuk kadar sabırla, bir dağ kadar inançla öğrendi.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta