Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
1989 yılının son baharının da sonuna doğru güneşin inadına aydınlattığı bir günün başlangıcında tanıdım şu dünyayı. Eskişehir'in o yıllardaki köhne evlerinin bacalarından çıkan gri dumanlarına rağmen yaşamak ve o havayı solumak için gelmiştim aslında.
Ama okulla tanışmam Kütahya'da oldu, tabi 7. sınıfa kadar okuyacağım okulla. Çok şeyin ilkini orada buldum, ilk arkadaşlıklar, ilk yaşama bakış açım, ilk harfler, ilk öğretmenim... Oradan mezun olmak nasip olmadı ve ilk ayrılığımı da orada yaşa ...
