şehirlerarası bir yalnızlıktı gittiğim
otobüsler mola yerlerine sokulgan ama küs
kalkıp, bozkırda tanyeri gibi ağırbaşlı
kımıldarken; düşünceli, değiyordum acı ufka
turuncuydu, yalnızlık çeşitlerinde bulunan
bilir; paylaşılmaz mı ne, toprağı çınlasın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta